MESNEWİ MEWLANÊ RA

MESNEWİ MEWLANÊ RA 

1.Beyit:

بشنو اين نى چون حكايت مى‏كند

از جدايى‏ها شكايت مى‏كند

Bêşnew in ney çün hikâyet mîküned

Ez cüdâyîhâ şikâyet mîküned

Beşnaw ney ra çına ‘hikâyet kena

Cıa bıayış ra sêni şikâyet kena

Dinle, bu ney neler hikâyet eder,

Ayrılıklardan nasıl şikâyet eder.

2.Beyit:

كز نيستان تا مرا ببريده‏اند

در نفيرم مرد و زن ناليده‏اند

Kez neyistân tâ merâ bübrîde_end

Ez nefîrem merd ü  zen nâlîde_end

Ez bırya neyistunıd, feryad mı ra

Cini-cumıêrd bermê ayu way mı ra

Beni kamışlıktan kestiklerinden beri feryâdımdan

Erkek ve kadın müteessir olmakta ve inlemektedir.

3.Beyit:

سينه خواهم شرحه شرحه از فراق

 تا بگويم شرح درد اشتياق

Sîne xâhem şer’hê şer’hê ez firâq

Tâ bigûyem  şer’hê derdê iştiyâq

Dêc duıri ra, felqe-felqe qelb wazen

Dêc mı çend zuar, yê ra persen o muısen

İştiyâk derdini şerhedebilmem için,

Ayrılık acılarıyle şerha şerhâ olmuş bir kalb isterim.

4.Beyit:

هر كسى كاو دور ماند از اصل خويش 

باز جويد روزگار وصل خويش

‏Herkesî kû dûr mand ez eslê xiş

Bâz cûyed ruzê garê waslê xîş

Her kumıg;  dor-cirun xu ra şı bı duir

Çına vıarno ucad, her wext kuen yı vir

Aslından, vatanından uzaklaşmış olan kimse,

orada geçirmiş olduğu zamanı tekrar arar.

5.Beyit:

من به هر جمعيتى نالان شدم

جفت بد حالان و خوش حالان شدم

Men bi her cem’iyyetî nâlân şüdem

Cüftê bed ’hâlâno xoş ’hâlân şüdem

Holud-xırabud ruınışta wırışta

Pıore meclisunıd  ez nalayışta

Ben her cemiyette, her mecliste inledim durdum. Bedhâl (kötü huylu)

 olanlarla da, hoşhâl (iyi huylu) olanlarla da düşüp kalktım.

6.Beyit:

هر كسى از ظن خود شد يار من

از درون من نجست اسرار من

‏

Herkesî ez zannê xud şud yârê men

Ez derûnê men necust  esrârê  men

Herkes guerê xu ra bı duest-haval mı

Ez ha nalen; ço nıpersen en  hal mı

 Herkes kendi anlayışına göre benim yârim oldu.

İçimdeki esrârı araştırmadı.

7.Beyit:

سر من از ناله‏ى من دور نيست

ليك چشم و گوش را آن نور نيست

‏

Sırrê men ez nâle-yi men dûr nist

Lîk çeşmo gûşrâ an nûr nîst

Sır mı feryad mı ra duir nıu; yın nızun

Çim o guêş yinıd  nur çinyu pê bızun

Benim sırrım feryâdımdan uzak değildir. Lâkin her gözde onu

görecek nûr, her kulakda onu işitecek kudret yoktur.

8.Beyit:

تن ز جان و جان ز تن مستور نيست 

ليك كس را ديد جان دستور نيست 

‏

Ten zi cân ü cân zı ten mestûr nîst

Lîk kes râ dîd, cân destûr nîst

Ru’h bedên ra, beden ru’h ra mıunik nıu

Herkêsir, vinayiş zerrê ru’h çinyu

Beden ruhdan, ruh bedenden gizli değildir.

Lâkin herkesin rûhu görmesine ruhsat yoktur.

9.Beyit:

آتش است اين بانگ ناى و نيست باد

هر كه اين آتش ندارد نيست باد

Âteş est în bangê nây ü nîst bâd

Her ki în âteş nedâred nîst bâd

Vêng ena nêy vêng hawê nıu; adıryo

Kumıg en adırıd vêş, war xatıryo

Şu neyin sesi âteşdir; havâ değildir.

Her kimde bu âteş yoksa, o kimse yok olsun.

10.Beyit:

آتش عشق است كاندر نى فتاد 

 جوشش عشق است كاندر مى‏فتاد 

Âteşê ‘esqest ke’nder ney fütâd

Cûşeşê  êşqest ke’nder mey fütâd

Adir ‘eşqyo en adırıg  ho neyıd

‘Eşq adir ra kew bı berz lewê meyıd 

Neydeki âteş ile meydeki kabarış,

hep aşk eseridir.

11.Beyit:

نى حريف هر كه از يارى بريد

پرده‏هايش پرده‏هاى ما دريد

Ney ‘harîfê herkê ez yârê burîd

Perdehâyeş perdehâyê mâ derîd

Ena ney bıa duir; ayag ya aya waşt

Yê ra pê perdê mequm bi tari-raşt

Ney, yârinden ayrılmış olanın arkadaşıdır. Onun makam perdeleri,

bizim nûrânî ve zulmânî perdelerimizi -yânî, 
vuslata mânî olan perdelerimizi- yırtmıştır.

12.Beyit:

همچو نى زهرى و ترياقى كه ديد

همچو نى دمساز و مشتاقى كه ديد

Hem çü ney zehrî vü tiryâkî ki dîd

Hem çü ney dem sâz ü müştâkî ki dîd

Hem zehira hem ilaca derdun mar

Ya bena hem duest, hemiz ‘heyrun şumar

Ney gibi hem zehir, hem panzehir;

hem demsâz, hem müştâk bir şeyi kim görmüştür

13.Beyit:

نى حديث راه پر خون مى‏كند 

 قصه‏هاى عشق مجنون مى‏كند 

Ney ‘hedîs-i râh-i pür xun mîküned

Qıssehây-i ışk-ı mecnûn mîküned

Ney, ha tuir yo rar gunin ra be’hs kena

Sanki qıssê ‘eşq Mecnun ra  behs kena

Ney, kanlı bir yoldan bahseder,

Mecnûnâne aşkları hikâye eder.

14.Beyit:

محرم اين هوش جز بى‏هوش نيست

مر زبان را مشترى جز گوش نيست‏ 

Me’hrem-î în hûş cüz bîhûş nist

Mer zebânrâ müşterî cüz gûş nîst

Sênig hişarir bi hiş ben muşteri

Tı pê guêş xu fêk mı ra bık guêştari

Dile kulakdan başka müşteri olmadığı gibi, mâneviyâtı idrâk 

etmeye de bîhûş olandan başka mahrem yoktur

15.Beyit:

در غم ما روزها بى‏گاه شد 

روزها با سوزها همراه شد 

Der ğem-î mâ rûzhâ bîgâh şüd

Rûzhâ bâ sûzhâ hemrâh şüd

Ruêcik pê ğem vıerên, bên derg nıvyerên

 Pê umbazê ‘hesrêt ay ruêc hê vıerên

Gamlı geçen günlerimiz uzadı ve sona ermesi gecikti. O günler, mahrûmiyyetten ve ayrılıktan hâssıl olan ateşlerle arkadaş oldu –yânî, ateşlerle, yanmalarla geçti - .

16.Beyit:

روزها گر رفت گو رو باك نيست 

تو بمان اى آن كه چون تو پاك نيست

Rûzhâ ger reft gû rew bâk nîst

Tû bimân ey ânki çün tû pâk nist

Ruêc ma wa vıêr; sêninıb pênid vıerên

Bızun ey duest , duêst qê duêstun xu mırên

Günler geçip gittiyse varsın geçsin.

Ey pâk ve mübârek olan insân-ı kâmil; hemen sen vâr ol!..

17.Beyit:

هر كه جز ماهى ز آبش سير شد 

هر كه بى‏روزى است روزش دير شد

Herki cüz mâhî zi âbeş sîr şüd

Herki bîrûzîst rûzeş dîr şüd

Mase min awıd, pê aya aw cuıyen

Bi nasibiz min awıd têşun munen

 Suya kanar, balıktan gayri her ne var,

 Nasipsizin günü, uzar da uzar!

18.Beyit:

درنيابد حال پخته هيچ خام

 پس سخن كوتاه بايد و السلام

   

Der neyâbed ‘hâl-i puxte hîç xâm

Pes suxen kûtâh bâyed wesselâm

Merdim bifum lisun ‘hal ra fum nıkên

Wesselam vun, ma xeber zaf derg nıkên

Ham ervâh olanlar, pişkin ve yetişkin zevâtın hâlinden anlamazlar. 

O halde sözü kısa kesmek gerektir vesselâm.  

19.Beyit:

 بند بگسل باش آزاد ای پسر

 چند باشی بند سیم و بند زر

Bend bü’gsil bäş äzäd ey puser

Çend bäşì bend-i sìm ü bend-i zer

Lac mı! Bi, xu esaret ra bıxelesn

Esarêt altuın o sim ra bıxelesn

Altın gümüş kaydı, yeter, ey oğul!

Bu bağları çöz de, azat ol, kurtul!

20. Beyt: 

گر بریزی بحر را در کوزه‌ای

چند گنجد قسمت یک روزه‌ای

Ger birìzì ba’hrrä der kùzeyì

Çend gunced qısmet-i yek rùzeyì

Tı dengız ra pê yo tasêk çend aw gên

Ena dunya raz guerê qısmêt xu bên

Bir denizi, bir testiye doldursan

Kısmetten fazlasını almaz, ey can

21.:Beyt

کوزهٔ چشم حریصان پر نشد

تا صدف  قا نع نشد پر در نشد

Kùze-yi çeşm-i ‘harìsan pür neşud

Tä sadef qäni’ neşud pür-dür neşud

Çım vêsunıb pize pê wer nıben mırd

Sadef pê qena’et inci kena gırd

Aç gözlülerin göz testisi dolmaz,

Kanaatsiz sedefte, inci olmaz.

22.Beyt: 

  هر که را جامه ز عشقی چاک شد

او ز حرص و عیب کلی پاک شد

Her kirä cäme zı ‘ışki çäk şud

Ù zi ‘hırsu ‘ayb küllì päk şud

Kumig kinc yin pê ‘eşq dıryê, umê war

Xırs o ‘eyb ra pê 'eşq bên duir cıer ra cuar

Aşkla üstü başı yırtılan bir can,

Arınır, hırs ve cümle kusurlardan.

23 .Beyt: 

شاد باش ای عشق خوش سودای ما

ای طبیب جمله علتهای ما

Şäd bäş ey ‘ısq-ı xoş-sevdä-yı mä

Ey tabìb-i cümle ‘illethä-yı mä

Ey ‘eşq sewdê ma! Tı kêyf weşıb, holıb.

Ey tebib ‘illetun! Bi mar umbazıb.

 Ey sevdası güzel aşkımız, sevin!

 Tabibi sensin, tüm dertlerimizin!

24.Beyit:

ای دوای نخوت و ناموس ما

ای تو افلاطون و جالینوس ما

Ey devä-yı naxvet u nämùs-ı mä (6)

Ey tu Eflätùn u Cälìnùs-ı mä

Ey niweşiyê kibirir dermuni ma!

Ey tı Calinuso Eflatuni ma

İlacısın, kibir ve kuruntunun,

Sensin bize, Calinus ve Eflatun.

25.Beyit:

جسم خاک از عشق بر افلاک شد

کوه در رقص آمد و چالاک شد

Cism-i xäk ez ‘ışq ber efläk şud

Kùh der raqs ämed u çäläk şud

Pe ‘eşq, herr ra beden  bı berz  şı ezmun

Keyf en ‘eşq ra  kue pê guevend kot en mıun

Aşkla göklere çıktı, toprak beden,

Dağ raks ederek, oynadı yerinden!

26. Beyit:

عشق جان طور آمد عاشقا

طور مست و خر موسی صاعقا

‘Işqu cän-ı tùr ämed ‘aşıqa

Tùr mest u xarra Mùså sa’iqa

Ey ‘aşıq! gûn Tur ume 'eşq recifya

Tur recifya, Musa kot 'erd fariya

Ey âşık, aşk getirdi Tûr’u cana!

Tûr mest oldu, düştü Mûsâ bir yana.

27. Beyit

با لب دمساز خود گر جفتمی

همچو نی من گفتنیها گفتمی

Bä leb-i demsäz-ı xod ger cüftemì

Hemçü ney men guftenìhä guftemì

Eg ez duısyayê lewê duêst xu bıbin

Miz sê ney qal vatên, Eg şuma bıdin

Dostun dudağına eş olsam eğer,

Söylerdim ney misâli, nice sözler!

28.beyit:

هر که او از هم‌زبانی شد جدا

بی زبان شد گرچه دارد صد نوا

Her ki ù ez hem-zebänì şud cüdä

Bìzeban şud gerçi däred sad nevä

Şayet fumbêr zun tu şıer duir, tı nıvin

Se ‘heb zun o dıer bızuniz tı  nıvun

Ayrı düşen, sesine ses verenden,

Yüz nağme bilse de, mahrumdur dilden!

29.Beyit:

چونک گل رفت و گلستان درگذشت

نشنوی زان پس ز بلبل سر گذشت

Çünki gül reft u gülistan derguneşt

Ne’şnevì z’an pes zibülbül serguneşt

Çünki guıl şi, wêxt guılıstunun viyert

Bılbıl nıva macerê xu, sukut kerd

Geçti gülistan zamanı, gitti gül,

Söylemez oldu macerayı, bülbül.

30.Beyit:

جمله معشوقست و عاشق پرده‌ای

زنده معشوقست و عاشق مرده‌ای

           

Cümle maúşùqest u  ‘aşıq perdeyì

Zinde maúşùqest u  ‘aşıq mürdeyì

Herçi me’şuq, ‘aşıq ityad yo perdew

Me’şuq guniw;  ‘aşıq vêr yıd yo merdew

Yardir her ne varsa, perdedir âşık,

Yardir zinde kalan, mürdedir âşık!

31.Beyit:

چون نباشد عشق را پروای او

او چو مرغی ماند بی‌پر وای او

Çün nebäşed ‘ışqrä perväy-ı ù

Ù çü murğì mand bìper väy-ı ù

O ‘aşıqıg sabır, te’hemmul nıken

Ben yo mılçıka bipel ay o way ken

Aşk hevesinden mahrum olan bir er,

Yazık ki, kanatsız bir kuşa benzer.

32.Beyit:

من چگونه هوش دارم پیش و پس

چون نباشد نور یارم پیش و پس

Men çi gùne hùş därem pìş ü pes

Çün nebäşed nùr-ı yärem pìş ü pes

Nur yê, vêr mı raşt nık; ez sêni unyên?

Vêrni o pêniyê xu ez nıvinen

Olmazsa yar nuru, yanda yörede,

Nasıl aklederim; ön, son nerede?

33.Beyit:

عشق خواهد کین سخن بیرون بود

 آینه غماز نبود چون بود

‘Işq xähed ìn suxan bìrun kuned

Áyine ğammäz ne’bved çun buved

‘Eşq wazenıg wa ena qal vêc meydun

Ayne daim ğemmazti ken, xeber dun

Aşk ister ki, çıksın bu söz meydana,

Söz taşımasın da ne yapsın ayna?

34.Beyit:

آینت دارى چرا غماز نیست

زانک زنگار از رخش ممتاز نیست

Áyinet dari çera ğemmäz nist

Z’an ki jengär ezruxeş mumtäz nist

Çı ra ayne rındê ru’h tu nımuecnen?

Ayno cengarın ca ra ina muecnen

Bilir misin, niye yansıtmaz aynan?

Yüzünden pas silinmemiş de ondan.

حكايت عاشق شدن پادشاه بر كنيزك و بيمار شدن كنيزك و تدبير در صحت او

‘HİKÂYÊ PADİŞÊ; WI BI ‘AŞİQ YO CARİYA O YA ÊRNA, BACÊ CARİYA Bİ NIWEŞ O 

PADİŞAH AYA CARİYA DA TEDAWİ KERDIŞ

“(BİR PADİŞAHIN BİR CARİYEYE ÂŞIK OLUP ONU SATIN ALMASI VE CARİYENİN HASTALANMASI. PADİŞAHIN DA ONU TEDAVİ ETTİRMEK İÇİN TEDBİRDE BULUNMASI HİKAYESİ)”

35.Beyit 

 بشنويد اى دوستان اين داستان

 خود حقيقت نقد حال ماست آن

Bi’şnevìd ey dùstän in dästän

Xod ‘haqiqat naqdi ‘häli mast än

                              

Gelê duestun! Ez ha yo ‘hikâye vun

En hikâyed tı ‘heqiqêt ‘hal ma bun

Gelin dostlar, dinleyin şu kıssayı,

Gerçek halimizin nakdidir, payı.

36. Beyit

بود شاهى در زمانى پيش از اين

ملك دنيا بودش و هم ملك دين

Bùd şähì derzamänì pìş ezìn

Mulki dünyä bùdeş u hem mulki dìn

Zamun vêrid, meşhur yo padişah bıb

Din o dunyad yo sultunêko pilıb

Vardı, çok zaman önceden bir melik,

Hem din, hem de dünya mülküne mâlik.

37. Beyit

اتفاقا شاه روزى شد سوار

با خواص خويش از بهر شكار

İttifäqen şäh rùzì şud suvär

Bä xaväsı xiş ezbehr - i şikär

 Ruecun ra  yo ruec, padişa bı aspar

Wı pê maiyêt xu şı sêyd, bı sêydar

Melik, tesadüfen at bindi bir gün,

Has kullarıyla ava gitti, görün !

38. Beyit

يك كنيزك ديد شه بر شاه راه

شد غلم آن كنيزك جان شاه

Yek kenìzek dìd şeh berşäh - räh

Şud  ğuläm ı an kenìzek cänı şäh

Padişa rar seydıd yo cariya di

Zêrr kot cı o bı aşiq aya rındi

Bir halayık gördü şah, yol üstünde,

Oldu canı, o halayığa bende.

39 .Beyit:

مرغ جانش در قفس چون مى طپيد

داد مال و آن كنيزك را خريد

Murğı cäneş derqafes çün mìtepìd

Däd mäl u an kenìzekrä xarìd

Mılçıkê cun nitêbityê qefesıd
Yı êrna aya ucad yo nefesıd

Çırpındı can kuşu, kafeste derhal,

Satın aldı halayığı, verip mal.

40.Beyit:

چون خريد او را و برخوردار شد

آن كنيزك از قضا بيمار شد

Çün xarìd ùrä wü berxurdär şud

An kenìzek ez qazä bìmär şud

Pênid bı berxudar ‘heskerdiş yê ra

Cariya bi nıweş, teqdir Humê ra

Onu alıp, erdi murada sultan,

Halayık hastalandı, takdir Haktan!

41. Beyit:

آن يكى خر داشت، پالنش نبود

يافت پالن گرگ خر را در ربود

An yekì xar daşt päläneş nebùd

Yaft pälan gürg xarrä derrubùd

Hêr yo merdim bıb, palunê yı çinib

Palun kot dest, en hêr yi vergun berdib

Birinde eşek vardı, yoktu palan,

Palan buldu, kurda yem oldu hayvan.

42. Beyit:

كوزه بودش آب مى نامد به دست

آب را چون يافت خود كوزه شكست

Kùze bùdeş äb mìnämed bedest

Ábrä çün yaft xod kùzeh şikest

Meri aw kot yi dest, gêra aw nıdi

Merı şikya o wextık yı yo aw di

Testisi vardı, su geçmedi ele,

Su buldu, testi kırılmış, bak hele!

:.43. Beyit

شه طبيبان جمع كرد از چپ و راست

گفت جان هر دو در دست شماست

Şeh tabìbän cem’ú kerd ez çeppu rast

Guft cänı her du derdest - i şumas

Padişah pıorê têbibun da ari

Va: Şuma en wird cunur bıkên wari

Hekimleri toplayıp sağdan soldan,

Dedi!: “Elinizdedir her iki can

44.Beyit:

جان من سهل است جان جانم اوست

دردمند و خسته ام درمانم اوست

Cänı men sehlestu cänı cänem ust

Derdmend u xasteyem dermänem ust

Va: Şuma yê bıkir weş êz bena weş

Eg ya weş nıb êz pê enê ben nıweş

Canım ne ki, odur, canımın canı

Dertli ve hastayım, odur dermanı!

45.Beyit

هر كه درمان كرد مر جان مرا

برد گنج و در و مرجان مرا

Her ki derman kerd Mercänı merä

Burd gencu dürr u mercänı merä

Kumıg semêd  mırcunê mı vin dermun

Ez xezinê xu ra duna yı  mırcun

Her kim bulursa Mercan’ıma derman,

Onundur; hazine, inci ve mercan!

.46. Beyit

جمله گفتندش كه جان بازى كنيم

فهم گرد آريم و انبازى كنيم

Cümle guftendeş ki can - bäzì kunìm

Fehm gird ärìm u enbäzì kunìm

Padişê ra yın va: cun ma tuir feda

Ma semêd waştiyê tu vinên dewa

Dediler,: “Edelim sana can feda

Düşünüp birlikte, bulalım deva.

47.Beyit

هر يكى از ما مسيح عالمى است

هر الم را در كف ما مرهمى است

Her yekì ezmä Mesì’hi ‘älemist

Her elemrä derkefi mä merhemis

Sê Mesi’h ma pıorê derdur bên dewa

Ya pê ilacun ma vinena şifa

Her birimiz, bir dünya Mesîh’i hem

Vardır elimizde, her derde merhem!

48.Beyit

گر خدا خواهد نگفتند از بطر

پس خدا بنمودشان عجز بشر

Ger xudä xähed neguftend ezbeter

Pes xudä bünmùdşanú aczi beşer

Yın zaf pilti kerd nıva "inşaallah

Muecnen insun, acizê insun Allah

Büyüklenip demediler, inşallah

Gösterdi onlara aczini, Allah

49.Beyit

ترك استثنا مرادم قسوتى است

نى همين گفتن كه عارض حالتى است

Terki istisnä murädem qasvetist

Nì hemin guften ki ‘ärız ‘häletist

Tı têna "İnşallah" pê zun xu mevaj

Hem pê zun xu, hemiz  zerê qêlb ra vaj

İnşallahı terkten kastım; gafil dil,

Yoksa, insana özgü bir hal değil!

:50.Beyit

اى بسا ناورده استثنا به گفت

جان او با جان استثناست جفت

Ey besä näwerde istisnä buguft

Cänı ù bäcänı istisnast cüft

Qısmêkiz êst nıvun inşaallah ey cun! 

Cun ayin ho zerê cunid; tı bızun

Ey can, nice inşallah demeyen er,

Canı, inşallahın canıyla birler!

51.Beyit:

هر چه كردند از علج و از دوا  

گشت رنج افزون و حاجت ناروا   

                   

Herçi kerdend ez ‘iläc u ezdevä

Geşt renc efzùn u ‘häcet närevä

Yın pê zaf ilacun ya tedawi kerd

Aya nıwêşir yınıd çare nımend

Ne yaptılarsa ilaç ve devadan,

Arttı hastalık, olmadı umulan.

52 . Beyit:

آن كنيزك از مرض چون موى شد

چشم شه از اشك خون چون جوى شد                

An kenìzek ezmaraz çün mùy şud

Çeşm - i şeh ez eşk -i xun çün cùy şud

Aya rınd nıweşi ver bi sê yo mui

'Hesir çumun Şah umên sê awê rui

Hastalıktan oldu halayık, bir kıl,

Şahın kanlı göz yaşı da, sanki Nil

53.Beyit:

از قضا سركنگبين صفرا فزود    

روغن بادام خشكى مى نمود

Ezqazä sirkengübin safrä füzùd

Revğan - ı bädäm xuşkì mìnümùd

Sirkenkebin safre vet bı sê zehir

Run vumun raz nıvırazya yo tesir

Sirkengebin safra artırdı, takdir,

Badem yağı, etti peklikle tesir!

ظاهر شدن عجز حكيمان از معالجه ى كنيزك و روى آوردن، پادشاه به درگاه خدا و در خواب ديدن او ولى را

Zähir şuden-i ‘acz-ı ‘hakìmän ezmu’älece-yi kenìzek  ve rùy-äverden, pädşäh bedergäh-ı xudä veder xäb dìden-i u welira

  “CARİYENİN TEDAVİSİNDE HEKİMLERİN ACİZ KALDIKLARININ PADİŞAHA ZAHİR OLMASI, DEGAH-I İLÂHİYE TEVECCÜH EDEREK RÜYASINDA GAYBE MENSUP BİR MÜJDECİ GÖRMESİ VE TABİB-İ İLÂHİYİ BULUP MURADININ HUSULE GELMESİ”

54.Beyit:

از هليله قبض شد اطلق رفت

آب آتش را مدد شد همچو نفت                     

Ezhelìle qabz şud ıtläq reft

Áb äteşrä meded şud hemçü neft

'Helile qebız vıraşt is'hal nıkerd,
Awiz sê nift, beden yêd adır wekerd

Helileden ishal gitti, kabız var,

Su ise, neft gibi, ateşi harlar..

55.Beyit:

شه چو عجز آن حكيمان را بديد

پا برهنه جانب مسجد دويد

Şeh çü ‘acz - ı an ‘hakìmanrä bedìd

Pä - bürehne cänib - i mescid devìd

Sênig paşê 'acızê 'hekimu di

Lıng warwê vazda şı zerê mescidi

Hekimlerin aczini görünce han,

Yalnayak mescide koştu, perişan

56.Beyit:

رفت در مسجد سوى محراب شد

سجده گاه از اشك شه پر آب شد                          

Reft dermescid suy - ı mi‘hräb şud

Secdegäh ez eşk - i şeh pür - äb şud

Şı mescid, ume vêr mi'hrab Padişah
Secde bı hi; ıhınd zaf berma en şah

 

Mescide girip, mihraba vardı han,

Secde yeri sırsıklam; göz yaşından.

57.Beyit:

چون به خويش آمد ز غرقاب فنا

خوش زبان بگشاد در مدح و ثنا                        

Çün be xìş ämed zi ğarqäb - ı fenä

Xoş zeban bü’gşäd dermed’hu sena

Hiş ume yı sare, wextıg ume xuı

Dest kerd pê 'hemd o sena ard Humê xuı

Kendine geldi, batmışken fenaya,

Başladı, hoş bir beyanla senaya:

58.Beyit:                       

كاى كمينه بخششت ملك جهان

من چه گويم چون تو مى دانى نهان

K’ey kemìne baxşiş et mulk - i cihän

Men çi gùyem çün  tü mìdänì nihän

Va: Ey... O'wık; en tay lutf yi dunyaya!

Ayag ez ha tedı tu ra mıunik nıya

“Ey, en az lütfü cihan mülkü olan,

Ben ne diyeyim, gizli sana ayan!

59. Beyit:

ليك گفتى گر چه مى دانم سرت

زود هم پيدا كنش بر ظاهرت                         

Lìk guftì gerçi mìdänem sıret

Zùd hem peydä kuneş ber zähiret

Çı sır mı est, tı mı ra hina hol zun

Tu vat: sır xu mı ra vacen pê en zun

Dayim sensin, hacetimize penah,

Yolu, bu sefer de yanıldık, ey şah! 

60. Beyit:

اى هميشه حاجت ما را پناه

بار ديگر ما غلط كرديم راه

Ey hemìşe 'häcet - i märä penäh

Bär - ı dìger mä ğalat kerdìm räh

Ey O'wıg vun: ez ben çare qê şuma

Hina şaş bi, ce'dê xu ğeletna ma

Dedin, sırrını bilsem de ne kadar,

Yine de gizleme sen, kıl aşikar!” 

61. Beyit

چون بر آورد از ميان جان خروش

اندر آمد بحر بخشايش به جوش

Çün beräverd ezmiyän - ı can xurùş

Ender ämed ba'hr - ı baxşäyeş becùş 

Wextıg ru'h padişê çoş bı, wı qêra

Lutif dengiz ra'hmêt bı berz feryad ra

Can özünden feryat edince sultan,

Coştu lütuf denizi, o feryattan. 

62.Beyit:

در ميان گريه خوابش در ربود 

ديد در خواب او كه پيرى رو نمود

Dermiyän - ı girye xäbeş derrubùd

Dìd der xäb ù ki pìrì rù – nümùd

Senig pê çımun 'hesrınun şı huna

Yo merdım extıyar hun xud di ina

Gözü yaşlı, uykuya daldı emir,

Göründü rüyasında ona, bir pîr. 

63.Beyit: 

گفت اى شه مژده حاجاتت رواست

گر غريبى آيدت فردا ز ماست  

Guft ey şeh mujde 'häcätet revast

Ger ğarìbì äyedet ferdä zimast

Yı ra va: Ey şah! ez dun tu yo mijdun

Yen yo merdım ğerib sıba, tı bızun                       

Dedi: “Müjde ey şah, dileğin kabul,

Yarın gelecek bizden, sana bir kul.

64.Beyit: 

چون كه آيد او حكيمى حاذق است

صادقش دان كه امين و صادق است                         

Çünki äyed ù hakìm -i hazıq est

Sädıqeş dan k’ù emìn u sädıqest

Çünki en zaf hol yo 'hekim, tı bızun

Hem sadıq, hemiz emin, ez tu ra vun

Hâzık hekimdir, o geldiği zaman,

Emin ve doğru bil, sıdk ile inan. 

65.Beyit: 

در علاجش سحر مطلق را ببين

در مزاجش قدرت حق را ببين                         

Der 'iläceş si'hr - i mutlaqrä bubìn

Dermizäceş qudret - i 'haqrä bubìn

Sê si'hir yo ilac mutleq, tı bıvin

Mizac en 'hekimid qudrêt 'Heq  bıvin

Mutlak olan sihri gör, ilacında,

Hakkın kudretini gör, mizacında.”

66.Beyit:

چون رسيد آن وعده گاه و روز شد

آفتاب از شرق، اختر سوز شد  

Çün resìd an va'de gäh u rùz şud

Áftäb ezşarq axter sùz şud

Eger we'dê Humê ume ruej êsen

Ruec bıvêc; şoq astarun qet nıêsen

                      

Vade zamanı gelince, doğdu gün,

Yaktı yıldızları, doğudan bütün. 

67.Beyit:  

بود اندر منظره شه منتظر

تا ببيند آن چه بنمودند سر  

Bùd ender manzara şeh muntazır

Tä bubìned ançi bünmùdend sır

Padişah unya tıver, ina vındert
Unya tıver, semêd en sır, nıvındert

 
Şah, görmek için rüyadaki sırrı,

Bakmaktaydı, pencereden dışarı.

68.Beyit:

ديد شخصى فاضلى پر مايه اى

آفتابى در ميان سايه اى  

Dìd şaxsi fädılì pür - mäyeyì

Áftäbì dermiyän - ı säyeyì  

Vecya fazıl-kâmil yo merdım ina

Sê yo tijag min vırıstê ra yena         

Bir şahıs gördü; cümle kemale eş,

Sanki, gölgeler içinde bir güneş! 

69.Beyit:

مى رسيد از دور مانند هلال

نيست بود و هست بر شكل خيال  

Mì resìd ezdùr mänend - i hiläl

Nist bùd u hest berşekl -i xayäl  

Duir ra umên, ki vatên qê yo hilal

Sanki bıb sanki çinıb, menden ğiyal                      

Geliyordu uzaktan, tıpkı hilal,

Ne vardı ne de yoktu, illa hayal. 

70.Beyit:  

نيست وش باشد خيال اندر روان

تو جهانى بر خيالى بين روان  

Nistveş bäşed xayäl ender revän

Tù cihanì ber xayälì bin revän

Ayig ru’hıd yên ğiyal, çim nıvinên
Dunyaz bena ğiyal elbet ma vinên

 

Yok hükmündedir, ruhtaki hayaller,

Gör ki, cihan da bir hayaldir, yeler.

71.Beyit:  

بر خيالى صلح شان و جنگشان

وز خيالى فخرشان و ننگشان  

Ber xayälì sul'h-i şän u cengişän

Ve’z xayälì faxr-i şän u nengişän 

Sul'h yin o cêng yin sê ğıyalunê

Fexr yin o nêng yin sê ğıyalunê                    

Bir hayaldir, barış ve savaşları,

Hayaldir onların övünç ve arı. 

72.Beyit:  

آن خيالتى كه دام اولياست

عكس مه رويان بستان خداست  

Án xayälätì ki däm - ı evliyast

'Aks - i meh - rùyän bustän - ı xudast

Ay ğiyalig weli hê pê xapiyên 

Rındê buestunun Humê'yê berıqyên

                  

Velilere tuzak olan hayaller,

Hak bağındaki ay yüzlerden eser.

73.Beyit:

آن خيالى را  كه شه در خواب ديد

در رخ مهمان همى آمد پديد 

Án xayälìrä ki şeh der xäb dìd

Derrux - ı mihman hemì ämed pedìd

O ğiyalıg en padişê hunıd dib

İna yo rındê ri mısafırid bib                    

Rüyasında gördüğü hayal, hanın,

Cilve kılardı yüzünde, mihmanın.

74.Beyit: 

شه به جاى حاجبان او پيش رفت

پيش آن مهمان غيب خويش رفت 

Şeh becäy -ı 'häcibane pìş reft

Pìş - i an mihmän -ı ğaybì xìş reft

Padişah, pia mihmandar kueşkê xu ra 

Şi hêt ay mısafir ğerib xu vera

                       

Hacipler yanında alıp soluğu,

Bizzat karşıladı, gaybî konuğu. 

75.Beyit:   

هر دو بحرى آشنا آموخته

هر دو جان بى دوختن بر دوخته 

Her du ba'hrì äşnä ämùxte

Her du can bì dùxten berdùxte

En wird umê yoca sê dı dengızun

Umê yoca, bi sê ru'h  dı umbazun                    

Her ikisi de tanışık bir umman,

Birbirine, dikişsiz dikilmiş can. 

76.Beyit:    

گفت معشوقم تو بوده ستى نه آن

ليك كار از كار خيزد در جهان   

Guft ma'şùqem tu bùdestì ni än

Lìk kär ezkär xìzed dercihän  

Va: ez me'şuq tuıwa, m'eşuq ya nıya 

Lakin dunyad guıre guıre ra vêcıya            

Dedi: “O değil, senmişsin bana yar,

Lakin dünyada iş içinde iş var. 

77.Beyit:

اى مرا تو مصطفى من چون عمر  

از براى خدمتت بندم كمر 

Ey merä tù Mustafä men çün 'umer

Ezberäy -ı xidmetet bendem kemer  

Tı Mustafay, êziz  tuir bıa yo 'Umer 

Semêd xızmêt tu, ez ha besten kemer                    

Mustafa’sın sen bana, ben de Ömer,

Bağladım sana, hizmet için kemer.”

از خداوند ولى التوفيق در خواستن توفيق رعايت ادب در همه حالها و بيان كردن وخامت ضررهاى بى ادبى

“KULLARINA TEVFİK-İ HİDAYET VEREN ALLAH’TAN HER HALDE EDEBE RİAYET HUSUSUNDA MUVAFFAKİYET TALEBİ VE EDEPSİZLİĞİN VEHAMETİNİN BEYANI”.

78. Beyit:

از    خدا   جوييم   توفيق   ادب

بى ادب محروم گشت ازلطف رب

Ez Xudä cùyìm tevfìq -ı edeb

Bìedeb ma'hrùm geşt ezlutf -ı Rab

Ma Humê ra xuir bıwaz yo edeb hol 

Pe edeb hol rehmê Humê bena bol

Edepte, yardım dileyelim Haktan,

Erişmez edepsize, ondan ihsan.

79.Beyit:

بى ادب تنها نه خود را داشت بد

بلكه آتش در همه آفاق زد   

Bìedeb tenhä ne xodrä daşt bed

Belki äteş derheme äfäq zed

Bi  edeb, wı têna zırar nıvinen

Belki her ca pê en adir yi vêşen

Vermez edepsiz, sırf kendine zarar,

Belki, bütün cihanı oda yakar. 

80.Beyit:

مايده از آسمان در مى رسيد

بی صُداع و بی فروخت و بی خرید

Mäyide ezäsmän dermìresìd

Bì sudä'u bìfuruxtu bìxarìd

'Ezmunun ra sofre yen war daima

Ni yo kulfet ni yo ucret dûn şuma

Sofra gelirdi dayim, gökten yere,

Ne dedi kodu, ne de ala vere.

81.Beyit

در ميان قوم موسى چند كس

بى ادب گفتند كو سير و عدس                          

Dermiyän - ı qavm - i Mùså çend kes

Bìedeb guftend kù sìr u 'ades

Yo çend tên merdim umê qum Musê ra

Bi edeb persê yın sir o mercui ra

Mûsâ kavminden birkaç edepsiz er:

“Hani sarımsak, mercimek?” dediler.

82.Beyit:

منقطع شد خوان و نان از آسمان

ماند رنج زرع و بيل و داسمان                        

Munqatı' şud xan u nän - ı äsmän

Mand renc - i zerú u bìl u däs män

'Ezmunun ra sofrrewo nun cad bırya

Renc o zira'et yınir yo çareya

Kesildi semadan, sofra nimeti,

Kaldı bize, ekip biçme zahmeti. 

83.Beyit:

باز عيسى چون شفاعت كرد، حق

خوان فرستاد و غنيمت بر طبق  

Bäz 'İsa çün şefä'at kerdì 'heq

Xan firistäd u ğanìmet ber tabaq                      

'İsê şefa'et kerd pê izin Humê

Tabax tabax ğenimêty, pêwêr umê

Îsâ, tekrar şefaat edince Hak,

Yemek gönderdi yine, tabak tabak.  

84. Beyit:

باز گستاخان ادب بگذاشتند

چون گدايان زله ها برداشتند                         

Bäz gustä xän edeb bügzä ştend

Çün gedäyan zellehä berdäştend

Bi edebun, hina bi edebê kerd

Hem werd hemiz dızdê kerd, xuir zoda  berd

Küstahlar, yine aştılar edebi,

Kırıntı çaldılar, dilenci gibi. 

85. Beyit:

لبه كرده عيسى ايشان را كه اين

دايم است و كم نگردد از زمين                         

Läbe kerd úÍså ìşanrä ki ìn

Däyimest u kem negerded ezzemìn

'İsê qumir lakwê kêrd va ayın ra

En sofre daim, nıben berz 'erdun ra

Yalvarıp Îsâ, dedi ki onlara:

“Dayimdir, kalkmaz âlemden bu sofra. 

86. Beyit:

بد گمانى كردن و حرص آورى

كفر باشد پيش خوان مهترى                        

Bed - gümänì kerden u 'hırs  äverì

Kufr bäşed pìş -i xan - ı mihterì

Sofrê pilund runış o dırıti mek

Buı, bışım en sofrıd çım vêşunti mek

Büyüğün sofrasında küfürdür, ah!

Kötü zanlara kapılmak ve tamah.”

87.Beyit:

ز ان گدا رويان ناديده ز آز

آن در رحمت بر ايشان شد فراز                         

Z’an gedä - rùyän - ı nädìde ziäz

An der - i rahmet ber ìşan şud firäz

Semêd ayınık yın çım vêşunê kerd

Humê berekêt ni'metun yın ra berd

Hırsa düştü bu görmedik gedalar,

Rahmet kapısı da kapandı, tekrar. 

88.Beyit:

ابر برنابد پى منع زكات

وز زنا افتد وبا اندر جهات                         

Ebr bernäbed pey - i men'i zekät

Ve’zzinä ufted vebä ender cihät

Tı zekat nıd Huma nıdun tuvarun

Kumcad zina bıb wı ucêr weba dun

Verilmez ise zekat, yağmaz yağmur,

Zinadan da her yeri, veba vurur. 

89.Beyit:

هر چه بر تو آيد از ظلمات و غم

آن ز بى باكى و گستاخى است هم                        

Her çi bertù äyed ezzulmät u ğam

An zibìbäkì vü gustä xist hem

Eg tuıd zulumat o ğem ra yo çi bıb

Sebêb arsızti o kusta'hti enib

Her ne varsa sende, kasvet ve gamdan,

Bil, küstahlık ve arsızlıktan nişan! 

90.Beyit:

هر كه بى باكى كند در راه دوست

ره زن مردان شد و نامرد اوست                        

Her ki bìbäkì kuned derräh - ı dust

Reh - zen - i merdan şud u nämerd ust

Kumıgdestur bibextıb, bık ixanet

Dostun xuraz ixanêt vinen, herwext

Dost yolunda pervasız ise bir er,

Odur namert, mertler yolunu keser

91. Beyit:

از ادب پر نور گشته است اين فلك

وز ادب معصوم و پاك آمد ملك                          

Ez edeb pür - nùr geştest in felek

Vez edeb masum u päk ämed melek

Pê edeb, en nur guıret ena felek

Hem pê edeb bıa pak o ma'sum melek

Edeple nura gark olmuştur felek,

Edeple temiz ve masumdur melek. 

92. Beyit:

بد ز گستاخى كسوف آفتاب

شد عزازيلى ز جرات رد باب

Bud zigustäxì kusùf - ı äftäb

Şud ú Azäzìlì zi cur'et redd - i bäb

Gêryayiş şoq ruêciz bi edebiraw

Fetılyayiş şeytun bi edebiraw

Güneşin tutulması küstahlıktan,

Cüretten kapı kovgunudur, şeytan.

ملقات پادشاه با آن ولى كه در خوابش نمودند

Padişahın Rüyasında Gösterilen Velî İle Görüşmesi.

93. Beyit:  

دست بگشاد و كنارانش گرفت

همچو عشق اندر دل و جانش گرفت                        

Dest bügşäd u kenär äneş girift

Hemçü 'ışq ender dil u cäneş gi rift

Padişê, verardê xu, duêstir kerd a

Cun o dılê xu zêrr ra duêst xuir, kerd a

Kollarını açıp, sardı mihmanı,

Aşk gibi, can özüne saldı onu.

94. Beyit:

دست و پيشانيش بوسيدن گرفت

وز مقام و راه پرسيدن گرفت                          

Dest u pìşänìş bùsìden girift

Vez maqäm u räh pursìden girift

Yir 'hurmet kerd, lew na dest, na xu çare

Hemiz pers kerd, va: tı umê kumcara

Hürmetle öptü, alın ve elini,

Sordu ona; vatanını, elini.

95. Beyit:

پرس پرسان مى كشيدش تا به صدر

گفت گنجى يافتم آخر به صبر 

Purs pursan mìkeşìdeş tä be sadr

Guft gencì yäftem äxir be sabr

Persa persa şı meclisıd serê têxt

Va: mı sabır kerd; xezina di pê bêxt                          

Sora sora, tahtgâha çekti hemen,

Dedi: “Sabırla hazine buldum ben,

96. Beyit: 

گفت اى نور حق و دفع حرج

معنى الصبر مفتاح الفرج                         

Guft ey nùr - ı 'haq u def'i 'harec

Ma'ni - yi essabru miftä'hu’l – ferec

Va: ey nur 'Heqq, ey ce'dê meşaqqêt mı

Ey tı  mukâfat meftê eziyêt mı

Ey darlık gideren, ey Hak ziyası!

Ey, ‘sabır ferah açar’ın manası!

97. Beyit:   

اى لقاى تو جواب هر سؤال

مشكل از تو حل شود بى قيل و قال                       

Ey liqä - yı tù ceväb - ı her suäl

Muşkil ez tù 'hel şeved bì qìl u qäl

Ri tu mı ra bı ês, en mir ben cewab

Ez nıpêrsiz tu ra pêrs mir yen cewab

Her suale cevaptır, senin yüzün,

Müşkül hallolur, gereği yok sözün.

98. Beyit:

ترجمانى هر چه ما را در دل است

دست گيرى هر كه پايش در گل است                         

Tercemänì her çi märä derdilest

Dest - gìrì her ki päyeş dergilest

Qê derdun qêlbi ma tı bên tercumun

Tı xelesnên çımurun ra en lıngun

Tercümansın, gönlümüzdeki sırra,

Kurtarırsın, kim batarsa çamura.

99. Beyit:

مرحبا يا مجتبى يا مرتضى

إن تغب جاء القضاء ضاق الفضا                          

Mer'habä yä muctebä yä murtazä

İn teğib cäe’l - qadä daqal – fezä

Mer'heba ya mücteba, ya murteza

Tı vinib, 'ezmun ben teng,mar yen qeza

Merhaba, ey seçkin zat, ey murtaza!

Kaybında; gök daralır, gelir kaza!

100. Beyit:

أنت مولى القوم من ل يشتهي

قد ردى كلا لئن لم ينته                       

Ente mevle’l - qavmi men läyeştehì

Qad redä kellä le in lemyentehi

Tı efendi qumyê; kum tu ra 'hes nık

Aqibetıd, wı gereka pueşmunıb

Kavmin şahısın, seni sevmeyen er,

“Bundan vazgeçmezse” helake gider.”

RUEJO ŞEW

1.Beyit
در هوایت بی‌قرارم روز و شب
سر ز پایت برندارم روز و شب

Der hevayet bi qerarem ruzu şeb

Ser zı payet ber nedarem ruzu şeb

Bi qerara kota bêxt tu ruec o şew
Sarê mı ho vêr lıngun tud ruec o şew

Havana uymuşum, sevgine düşmüşüm, gece-gündüz kararım yok; 
başım ayaklarında senin, kaldırmam gece-gündüz

2.Beyit

.روز و شب را همچو خود مجنون کنم
روز و شب را کی گذارم روز و شب

Ruzu şebra hem çu xud mecnun kunem

Ruzu şebra key gucarem ruzu şeb

Diwaneya ez ruec o şew sê mecnun
Sê ruêc o şew, ez ha gêren ruec o şew

Geceyi-gündüzü bırakır mıyım kendi başına, 
geceyi de kendim gibi deli-divâne edeceğim, gündüzü de.

3.Beyit
جان و دل از عاشقان می‌خواستند
جان و دل را می‌سپارم روز و شب

Canu dil ez aşıqen mi xâstend

Canu dilra mi separem ruzu şeb

Cun o dılê 'aşıqun 'eşqıd vêşen
Cun o dılê xu ez vêşnen ruec o şew

Âşıkların canları da kopup gitti, gönülleri de; 
gece-gündüz canımı da veriyorum, gönlümü de.

4.Beyit
تا نیابم آن چه در مغز منست
یک زمانی سر نخارم روز و شب

Ta neyabem an çı der mexzi menest

Yek zemani ser nexarem ruzu şeb

Ez semêd dêc qêlb xu ha nalayışta

Ez gêren mir vındertış çin ruec o şew

Gönlümdekini buluncaya dek gece-gündüz 
bir an başımı bile kaşımayacağım.

5.Beyit
تا که عشقت مطربی آغاز کرد
گاه چنگم گاه تارم روز و شب

Taki 'eşqetmutrebi ağaz kerd

Gâh çengem gâh tarem ruzu şeb

Wextıg 'eşq dest ken pê ena sazgarê

Ez hem saz hem tambur cenen ruec o şew

Aşkın, çalgıya başlayalı gece-gündüz, 
gâh çeng olmadayım gâh târ.

6. Beyit
می‌زنی تو زخمه و بر می‌رود
تا به گردون زیر و زارم روز و شب

Mi zeni tu zexme wu ber mi rewed

Ta bê ger dun ziru zarem ruzu şeb

Tı mızrab duna sazir, feryad mı ra
Nalayiş mı şın 'ezmunun ruec o şew

Mızrabı sen vuruyorsun da feryadım, 
efganım gece-gündüz göğe ağıp duruyor.

7. Beyit
ساقیی کردی بشر را چل صبوح
زان خمیر اندر خمارم روز و شب

Saqeyi kerdi beşerra çel sebu'h

Zan xemir ender xumarem ruzu şeb

Mı çoras ruej şaraw şar ra kerd vıla
Ez bıa serxueş semêd ay ra  ruec o şew

İnsana kırk sabah sâkilik ettin; 
o şaraptan gece-gündüz mahmurum ben.

8.Beyit
ای مهار عاشقان در دست تو
در میان این قطارم روز و شب

Ey mehare 'aşıqan der deste tu

Der meyane in qıtarem ruzu şeb

Ey war reşmê kerwunê en 'aşıqun!
Ez rayuna kerwunê tud ruec o şew

Âşıklar kervanının yularını çeken, 
gece-gündüz bu katarın içindeyim ben.

9.Beyit
می‌کشم مستانه بارت بی‌خبر
همچو اشتر زیر بارم روز و شب

Mi keşem mestane baret be xeber

Hemçu uştur ziri barem ruzu şeb

Serxueşa ez 'hal xu ra bi xıwera
Sê deva ez ha bin barid ruec o şew

Sarhoşça, kendimden habersiz yâ Rabbi deyip duruyorum; 
gece-gündüz, deve gibi yükün altındayım.

10.Beyit
تا بنگشایی به قندت روزه‌ام
تا قیامت روزه دارم روز و شب

Ta bınegşai be qendet ruze em

Ta qıyametruzedarem ruzu şeb

Tı şeker nıd ez fıtarê nıkena
'Hetta qıyumet ruece gen ruec o şew

Şekerinle sen iftar ettirmedikçe kıyamete dek, 
gece-gündüz oruçluyum

11.Beyit.
چون ز خوان فضل روزه بشکنم
عید باشد روزگارم روز و شب

Çun zı xane fezl ruze bışkenem

'İdê başed ruzigarem ruzu şeb

Kum ruecık ez ruecê xu vêr tud akir
O ruêc mı mir ben sê reuşun ruec o şew

İhsan sofranda orucumu açarsam, 
zamanım gece-gündüz bayram olur gider.

12. Beyit
جان روز و جان شب ای جان تو
انتظارم انتظارم روز و شب

Canê ruzu cane şeb ey cane tu

İntizarem intizarem ruzu şeb

Hem cun şew o ruêcir hem tur qesem ken
Ez ha bawê tu vındena ruec o şew

Gecenin de canına and olsun, gündüzün de; 
gece-gündüz hep seni bekliyorum, hep seni.

13.Beyit
تا به سالی نیستم موقوف عید
با مه تو عیدوارم روز و شب

Ta bê salê nistem mewqufê 'id

Ba mehi tu 'iduwarem ruzu şeb

Qê rueşun ez pêniyê serr nıvınden
Ri tu aşmin mir ben rueşun ruec o şew

Bayram etmek için bir yıl beklemeye hacet yok bana; 
senin Ay yüzünle gecem de bayram, gündüzüm de.

14.Beyit
زان شبی که وعده کردی روز بعد
روز و شب را می‌شمارم روز و شب

Zan şebı ki wa'dê kerdê ruzu we'd

Ruzu şebra mi şumarem ruzu şeb

Aya şewıg tu mı ra va ez ha yen
Şewun-ruêcun tu umaren ruec o şew

Vuslatını vâdettiğin geceden beri gündüzleri-
geceleri sayıp durmadayım.

15.Beyit
بس که کشت مهر جانم تشنه است
ز ابر دیده اشکبارم روز و شب

Bes kê keştê mehrê canem niştê est

Zebrê dide eşkbarem ruzu şeb

Hêgê 'eşq mı 'hesrêt tu ra bıu têşun

'Hesir mı en hêga aw dun ruec o şew

Canımın sevgi tarlası çok susamış; 
onun için gece-gündüz güz bulutunun yağmurunu yağdırıyorum, 
gece-gündüz ağlayıp duruyorum.

***** Mevlânâ Celâleddîn-i Rûmî *****
- Çeviren: Abdülbaki Gölpınarlı